Rond tienen waren we in het VSSM-clubhuis. Dan kijk je eerst of zo'n plek wel geschikt is voor je meisjes en dan klets je maar wat mee daar aan de bar want geen tafeltje was bezet. Maar na een uurtje of twee verveling kreeg ik toch het gevoel dat het tijd werd voor wat heftigheid. Pareltje - ook edelslavinnen moeten plassen hè? - kwam juist terug van het toilet. Ze keek me aan en ik vroeg: "ben je bereid?"
"Hier?", schrok ze, "in deze treurnis?"
"Ja", zei ik. "Hier. En nu."
Nou, en dan dóet ze...
Ik leidde haar naar het midden van het 'toneel', waar die onbestemde kluwen inmiddels verdwenen was. Daar kreeg ze een blinddoek voor en de korte opdracht: "uitkleden". Zelf ging ik een paar meter terug aan een tafeltje zitten kijken. Haar striptease was lief, beheerst, prachtig. Het geklets werd even wat minder.
Toen ze naakt was leidde ik haar naar de schling een paar meter verderop en zette haar staande vast aan de kettingen, armen gespreid, frontaal in het volle licht van de spots. Ik nam afstand, keek, smolt, liep toe, tilde haar op en riep luid: "háh!, wat ben je móóóóóí!!!"
Want verdomme, ze is móóóóóí!!!
Ik vroeg de bar of de muziek - Red Hot Chili Peppers - wat harder kon en kuste mijn edelmeisje, streelde haar en ik sprak zoete woordjes. Ik zei: "dat kusje van vogeltje komt direct".
Geen idee wat ze achter die blinddoek dacht. Pearl had nog nooit een vrouw aangeraakt.
Ik liep naar vogeltje aan de bar. "Je kusje", zei ik, "direct, ik roep je".
Vogeltje bloosde, in de war. Vogeltje had nog nooit een vrouw aangeraakt.
