Al zó lang met sm bezig, maar het was voor het eerst dat het Edelpaar een VSSM-avond bezocht. We hadden het er niet zo op, dat seventies-verenigingsimago. Vooroordeel? Hihi, dan werd het die eerste avond meteen al rigoureus bevestigd. Tjee, wat een lamballige kleurloosheid... Wat een gebrek aan inspiratie! Ja hoor, er werd 'gespeeld'. Sm-spelletjes!!! Pfff...ergens opzij zat een meneer in het halfdonker verveeld zijn subje voor de billen te petsen en op in het 'podium' lag een kluwen mensen wat te doen maar vraag niet wat.
En aan de bar kletste men door.
En door.
En door.
En dronk men door.
Minder spannend dan een doordeweeks buurtcafé. Alleen werd hier vooral in zwart leer gedronken en geklets - waar het eigenlijk nóg treuriger van werd. "Hanggroepsadomasochisten" zou een van de zeldzame jongeren die ik er ooit zag het eens noemen. Hij is er nooit meer teruggeweest en wij gaan ook al jaren niet meer.
Maar laten we niet al te rot doen. Het was een openingsavond. Nog splinternieuw en onhandig. Heeft tijd nodig, kan best wat worden - dus laat het groeien dacht ik, wie weet? Er was veel moeite gedaan. De ontvangst was uiterst prettig en behulpzaam, het barpersoneel over-vriendelijk, de muziek goed en er was gezorgd voor gratis warme en koude hapjes. De ruimte was niet mooi met haar Gamma-uitstraling, maar de publieke speelplek wel ruim en verzorgd, met een splinternieuwe schling en kettingen glanzend in de spotlights en boeien, zwepen en een zak zwarte(!) wasknijpers onder handbereik. En we hebben er wat leuke mensen ontmoet waar we lang vriendschap mee zouden houden.
Het werd een mooie avond. Een prachtige avond. Want je kan er altijd zelf van maken wat je wilt. Dat heeft Edelman dan ook maar gedaan, met zijn prachtige edelslavin pearl in een stoere hoofdrol en nog een ander meisje in een lief bijrolletje. Ik noem haar 'vogeltje', om privé-redenen van haar en mij.
Met vogeltje had ik pakweg vier maanden cybercontact. Erg leuk contact en daarom sloot ik mijn mailtjes vaak af met geschreven kusjes van mij en pearl. Toen zich een - vrijblijvende - ontmoeting aandiende stelde ik haar plagerig echte kusjes in het vooruitzicht, vol op de lippen. Ze keek er naar uit en die VSSM-avond werd een goede aanleiding. Ze wilde graag met ons mee. Niet als mijn slavin, wel onder mijn bescherming. Uiteraard kon dat. Zaterdagmiddags kwam ze, in haar "koekblik" zoals ze haar aftandse rammelauto noemde.
Vogeltje is niet mooi, had ze zelf al gezegd. Ze had gelijk en toch is ze mooi. En erg lief erbij. Mijn kusje kreeg ze meteen hier thuis al. Nog niet dat van mijn edelpareltje.
