Lager school, zwemles en ik was mijn zwembroek vergeten. Geen probleem: de leraar schatte mijn maat in en uit de berg verloren voorwerpen kwam een zwembroek die wel schijnbaar zou passen. "Schijnbaar" dus. Ik kreeg dat ding met de beste wil van de wereld niet over mijn billen. En iedereen zat ondertussen al in het zwembad! In natte toestand is een zwembroek meer soepel, dus spurtte ik naar de douches om een een laatste poging te wagen. Iedereen was toch al weg. Op enkele meisjes na, die heel amusant hebben staan kijken hoe ik dat broekje met veel gewriemel toch aangekregen heb. Ik schaamde me dood. Maar wat was dat kriebelend gevoel in mijn buik?
